كه الفاظ تركى در شعر خود آورده است و در ضمن كلمات بسيار از زبان ماوراءالنهر در سخنان خود وارد كرده . به‌همين‌جهت شعر او مشكلست و نسخه‌هاى ديوان او غلط بسيار دارد و نزديك يازده هزار بيت است . ( سالنامهء پارس بقلم سعيد نفيسى ) ساير مآخذ : تذكرهء رياض العارفين ، ص 361 1 - ديوان شعر : طهران ، 1338 ش ، سربى ، وزيرى ، بتصحيح دكتر ناصر الدّين شاه‌حسينى ، 56 + 502 ص رشيد الدّين ابو جعفر محمد بن على ابن شهرآشوب سروى مازندرانى ابن شهرآشوب : ( - 588 ق ) از مردم طبرستان و از اهالى بلدهء سارى است . از صناديد طايفهء اماميه و از مشايخ است . در علم حديث و رجال بىمانند بود ، ذهنى و قاد و طبعى نقاد داشت ، بعلو قدر و شرح صدر و خضوع قلب ممتاز و مستثنى بود ، در علوم ادبيه و رسوم و ترسيل و آداب شعر در شمار فحول علما و اركان ادباء معدود گشت . از شيخ طوسى گاهى به دو واسطه و گاهى بيك واسطه روايت كرده و اسناد و مرويات خود را بجمعى از مشايخ مىرساند . چون از فر دولت آل احمد آن رواج فضل و هنر و شيوع تشيع در حلب بود بدان صوب متوجه گشت و در آن بازار درآمد كالاى تولا و تشيع بنمود ، دوستان اهل البيت بر وى گرد آمدند و روزگارى بترويج مذهب جعفرى قيام داشت . بسال 588 درگذشت و در دامنهء كوهى كه معروف به خويش است مدفون گشت . ( نامهء دانشوران ، ج 1 ، ص 529 )